De echte banken van Brussel

Voor ik één regel code schreef, heb ik enkele weken op banken gezeten en gekeken wie er naast me kwam zitten. Het was geen gebruikersonderzoek, maar van ver leek het erop.

Een ruwe typologie

De vijverbank, aan de Elsense vijvers: gesprek zo goed als gegarandeerd, maar uitsluitend over de eenden. Een onderwerp dat snel uitgeput raakt.

De bank aan de tramhalte: de slechtste van allemaal. Iedereen kijkt dezelfde kant op, de klok kondigt aan hoe lang de situatie nog duurt, en niemand zegt iets.

De pleinbank, in Sint-Gillis: de beste. Mensen zitten schuin, er is lawaai rondom, en het lawaai geeft toestemming voor de stilte tussen twee zinnen.

Die laatste hebben we proberen na te bouwen. Vandaar de lange aanvaarde stiltes in de app, het ontbreken van een typ-indicator, en het feit dat niemand weet of je aan het schrijven bent. Op een plein weet je dat ook niet.