Waarom een bank

Er staat een bank op het Flageyplein waar ik in tien jaar drie gesprekken heb gehad. Geen enkel gesprek kreeg een vervolg. Er werden geen nummers uitgewisseld. Alle drie waren ze goed.

Het is het enige sociale model dat ik ken dat niets vraagt. Je gaat zitten, er zit al iemand, en je praat of je praat niet. Niemand controleert je profiel. Niemand houdt de stand bij.

Wat we onderweg verloren zijn

De chatapps van vandaag hebben allemaal hetzelfde gebrek: ze bewaren. Een geschiedenis, een profiel, een reputatie, een score. Elke zin die je schrijft is een storting op een rekening die je niet meer kunt sluiten.

Het gevolg is dat we minder vrijuit praten. Niet uit schroom — uit boekhouding. We weten dat het blijft staan, dus we rekenen.

Een gesprek dat geen spoor nalaat is geen mislukt gesprek. Dat is de definitie van een bankgesprek.

Le Banc probeert die situatie na te bouwen met een telefoon. Tien mensen, een geleende voornaam, geen geheugen. Het is geen sociaal netwerk zonder de gebreken van een sociaal netwerk. Het is iets anders, en het probeert niet te groeien.