Firmin, Josiane en de anderen

Er moest een identificatie zijn. Een nummer had technisch volstaan, en had de app in één seconde om zeep geholpen.

We namen honderd voornamen van vroeger. Firmin, Josiane, Ghislaine, Marcel, Odette, Léon, Simone, Gaston, Berthe, Achille, Fernand, Yvette. Namen van grootouders, van belplaatjes, van rouwbrieven.

Waarom het werkt

Een zelfgekozen bijnaam is een verklaring. Je legt er je ironie in, je niche, je humeur. In drie tekens heb je de mensen al gesorteerd.

Een toegewezen naam niet. Niemand heeft gekozen om vanavond Ghislaine te zijn. Het zet iedereen op hetzelfde niveau en haalt de eerste laag pose weg. En vooral: het maakt zin om te praten. Je zegt « Firmin » met een glimlach, en « gebruiker 4471 » zeg je gewoon niet.

De naam is uniek op de bank — twee Firmins op tien plaatsen zou verwarring geven. Hij houdt stand tot middernacht, ook als je de app sluit en terugkomt. Daarna gaat hij terug in de zak.