Waarom vijf plaatsen

Een bank heeft vijf plaatsen. Het is een omgevingsvariabele, dus in één seconde te wijzigen, en toch is ze sinds dag één niet bewogen.

Daaronder is het geen bank meer. Met z'n tweeën is het een tête-à-tête, en een tête-à-tête met een vreemde voelt als een afspraakje: elke zin weegt. Er is een derde persoon nodig om de stilte weer comfortabel te maken.

Het plafond

Boven de acht breekt er iets anders. Je volgt niet meer wie wie is. De namen verliezen hun kracht — Firmin is geen persoon meer, het is een etiket in een lijst. Berichten overlappen, antwoorden komen na de feiten, en je krijgt een tijdlijn, precies wat we niet wilden bouwen.

Vijf is een gesprek dat je moeiteloos volgt, alle voornamen in je hoofd. Het is toevallig ook het aantal mensen dat op een echte bank past, zonder dat iemand op de armleuning zit.

Is een bank vol, dan verlengen we hem niet: we maken er een tweede. Een volle bank blijft een bank; een elastische bank wordt een zaal.